آرتروز یا ساییدگی مفصلی به طور طبیعی با بالا رفتن سن به وجود میاید گرچه ممکن است در بعضی از افراد زودتر و در بعضی دیگر دیرتر ظاهر شود. حدود یک سوم افراد بالای سن شصت سالگی مبتلا به ساییدگی مفصل شانه هستند.
هر علتی که بتواند غضروف مفصل شانه را خراب کند میتواند موجب بروز آرتروز شود. علل زیر را میتوان موثر دانست
مهمترین علامتهای ساییدگی شانه درد و احساس خشکی در مفصل است. درد شانه با حرکت کردن مفصل یا بلند کردن اجسام با دست بیشتر میشود. گاهی اوقات ممکن است حرکت مفصل همراه با ایجاد صدا یا احساس مالیده شدن دو سطح زبر بر روی یکدیگر باشد. در این بیماری دامنه حرکات مفصل کاهش پیدا میکند.
به تدریج که بیمار به علت درد کمتر از دستش استفاده میکند عضلات اطراف شانه ضعیف و لاغر میشوند.
شدت علائم بیمار ممکن است کم و زیاد شود به طور مثال چند ماه شدید باشد و سپس چند ماه کم شود. همچنین ممکن است شدت درد با تغییر فصول سال کم و زیاد شود.
![]() | ![]() | ![]() |
تشخیص این بیماری با استفاده از رادیوگرافی از مفصل داده میشود. در رادیوگرافی ساده فضای مفصلی یعنی فاصله بین سر استخوان بازو و حفره گلنوئید( که در واقع چون از جنس غضروف است دیده نمیشود) کاهش میابد. در اطراف سر استخوان بازو جایی که غضروف تمام میشود استخوان اضافه درست میشود که به آن استئوفیت Osteophyte میگویند. این استخوانهای اضافه ممکن است در لبه حفره گلنویید هم درست شوند.
استخوانی که درست زیر غضروف مفصلی است سفتتر شده و در رادیوگرافی سفیدتر دیده میشود و ممکن است کیستهای استخوانی در سر استخوان بازو یا زیر حفره گلنوئید ایجاد شود. گاهی اوقات شدت علائم رادیولوژیکی که نشانه آرتروز است زیاد است ولی بیمار علائم بالینی زیادی ندارد و گاهی هم برعکس است. پس همیشه شدت علائم بالینی و رادیولوژیکی با هم هماهنگ نیستند.
منبع: ایران ارتوپد
ادرس:مازندران _ تنکابن _ میدان شهید شیرودی _ جنب اداره ی آموزش و پرورش _ ساختمان پارس _ طبقه ی دوم _ واحد ۱۸